تحلیل آماری بلندمدت روند خشکسالی هواشناسی استان اصفهان

چکیده مقاله

خشکسالی هواشناسی یکی از بزرگترین بلاهای طبیعی است که وجود یک سیستم نظارت مؤثر بـرای تحلیـل رونـد خشکسـالی و کاهش اثرات آن نیاز ضروری است تا بتوان بهکمک آن اقدام مؤثری برای مدیریت این بحران انجام داد. هدف از این پژوهش، تحلیل روند خشکسالی استان اصفهان با استفاده از دادههای بارش ماهانه 10ایستگاه همدیدی با طول دورۀ آماری 30سـاله )1990ــ،(2020 شاخص معیار استاندارد ) (ZSIدر مقیاسهای زمانی متفاوت و آزمونهای ناپارامتری من-کندال، پتیت و سـن مـیباشـد. درمجمـوع نتایج آماری برای مقیاسهای زمانی متفاوت شاخص ZSIنشان داد که در سطح %5روند خشکسالی براساس آزمون مـن-کنـدال در %58از ایستگاهها، بر اساس آزمون پتیت در %81از ایستگاهها و بر اساس آزمون سن در %56از ایستگاهها روند معنیدار نزولـی دارد. بارش ماهانه در هیچ ایستگاهی روند معنیدار ندارد. از تحلیل سریهای زمانی در مقیـاسهـای مختلـف مشـخص شـد کـه سـری زمانیهای بلندمدت روند تغییرات خشکسالی را بهتر آشکار میکنند. بنابراین با توجه به نتایج روندیابی خشکسالی در استان اصفهان مشخص شد خشکسالی در استان با روند نزولی مواجه است. به نظر میرسد افزایش فراوانـی خشکسـالی و بـروز خشکسـالیهـای شدید بر اکوسیستم منطقۀ مطالعاتی و در نتیجۀ آن برخورداری از خدمات اکوسیستمها تأثیر نامطلوب داشته باشد. در نتیجـه، نیـاز بـه سازگاری برای نفی تأثیرات دورههای خشک شدید مکرر در استان وجود دارد.