فرا تحلیل مطالعات ارتباط سبک های فرزند پروری والدین و میزان هویت دینی دانش آموزان در ایران

Abstract

هدف: سبکهای فرزندپروری از عوامل مؤثر در شکل‌گیری هویت دینی فرزندان به شمار می‌روند. این پژوهش با هدف بررسی رابطۀ بین سبکهای فرزندپروری و هویت دینی فرزندان در ایران، در بازۀ زمانی ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۳ انجام شد. روش: مطالعۀ حاضر به شیوۀ فراتحلیل و با رویکرد کاربردی انجام شده است. از میان ۱۹ پژوهش مرتبط با موضوع، ۱۱ مطالعه که دارای سنجه‌های پایا و مرتبط با متغیّرهای مدّ نظر بودند، انتخاب شدند. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار س.ام.ای استفاده شد. یافته‌ها: نتایج تحلیلها نشان‌دهندۀ ناهمگنی اندازۀ اثر در مطالعات منتخب و نبود سوگیری نشر بودند. همچنین متغیّرهای تعدیلگر مانند سال انجام پژوهش و مکان جغرافیایی بر نتایج تأثیرگذار بودند. اندازۀ اثر کلی به‌دست‌آمده برای رابطۀ بین سبکهای فرزندپروری و هویت دینی برابر با 0.312 بود که بر اساس نظام تفسیری کوهن، در سطح متوسط ارزیابی شد. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج پژوهش، سبکهای فرزندپروری، به ویژه سبک مقتدرانه، می‌توانند نقش مهمی در تقویت هویت دینی ایفا کنند. پیشنهاد می‌شود نهادهای آموزشی، فرهنگی و رسانه‌ای، برنامه‌های مداخله‌ایرا برای ترویج این سبک در خانواده‌ها طراحی کنند. همچنین برگزاری دوره‌های آموزشی والدگری دینی و ادغام مفاهیم تربیت دینی در مشاوره‌های مدارس می‌تواند به ارتقای هویت دینی نسل نوجوان کمک کند.