بررسی تطبیقی مزاج هوا در سه منطقه از تهران بر اساس تدبیر مسکن طب سنتی و داده‌های علمی نوین

Abstract

این مقاله به بررسی تطبیقی مزاج هوا در سه منطقه منتخب تهران (شمیرانات: منطقه 1، تهران قدیم: منطقه 12 و شهر ری: منطقه 20) می‌پردازد. در این تحقیق از یک سو، نظریات طب سنتی در خصوص مزاج هوا و تأثیرات آن بر سکونت‌گزینی و طراحی شهری مورد تحلیل قرار گرفته و از سوی دیگر، داده‌های علمی و جغرافیایی با استفاده از اطلاعات هواشناسی و اقلیمی مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. هدف این مقاله، تلفیق دو رویکرد علمی مختلف با تأکید بر نوآوری در استفاده از تحلیل‌های جدید اقلیمی و داده‌های به‌روز، جهت بهبود کیفیت زندگی شهری و طراحی محیطی سالم‌تر است. نتایج این تحقیق نشان‌دهنده تطبیق¬های معناداری بین پیش‌بینی‌های طب سنتی و مشاهدات علمی است. هدف اصلی بررسی تطبیقی پیش‌بینی‌های طب سنتی و داده‌های علمی است. روش تحقیق در این پژوهش به‌صورت توصیفی-تحلیلی است که از ترکیب دو رویکرد کیفی (نظریات طب سنتی) و کمّی (داده‌های هواشناسی و جغرافیایی) استفاده می‌شود. برای این منظور از روش‌های تحلیل مستندات طب سنتی؛ جمع¬آوری و تحلیل داده¬های اقلیمی و در نهایت از مقایسه و تحلیل تطبیقی بهره گرفته شده است. از سوی دیگر برای نخستین‌بار در این مقاله، مدل‌های تحلیل داده‌های بزرگ (Big Data) و مدل‌های اقلیمی در تلفیق با پیش‌بینی‌های طب سنتی استفاده می‌شوند تا نشان‌دهنده تطابق‌های دقیق‌تر بین داده‌های تاریخی و علمی و بررسی تأثیر آن‌ها بر طراحی شهری و سکونت‌گزینی باشند. همچنین از مدل‌های شبیه‌سازی هوای شهری برای ارزیابی کیفیت هوا در هر منطقه بر اساس داده‌های علمی به‌روز استفاده شده است. تحلیل و مقایسه داده‌ها از یک سو شامل دما و رطوبت هوا و از سوی دیگر شامل جریان و غلظت هوا می¬باشد. مهم¬ترین نتیجه‌ این مقاله شامل تطابق یا تفاوت بین پیش‌بینی‌های طب سنتی و داده‌های علمی جدید است.