تاملی در موضوع صلح طلبی و مسالمت جویی شهروندان

Abstract

پژوهش حاضر یک پیمایش اجتماعی است که به تحلیل ابعاد صلح طلبی و مسالمت جویی در میان شهروندان پرداخته است. در این راستا، به کمک فرمول کوکران نمونه ای شامل 384 نفر از شهروندان 18 سال به بالای ساکن در شهر کاشان تعیین و سپس برای انتخاب افراد نمونه از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای استفاده شده است. یافته ها نشان داد میزان صلح طلبی در نمونۀ مورد مطالعه در حد مطلوب و بالاترازمیانگین اما سرمایه های آنها تقریبا در حد متوسط بوده است. در این میان، میزان صلح طلبی "میان فردی " یعنی تعاملات مسالمت جویانه در سطوح خانوادگی ، محلی، همسایگی و محل کار، بیش از تعاملات صلحجویانه "جمعی" و سطح کلان ( مسالمت با غیرهمشهری ها، اقوام دیگر، پیروان مذاهب دیگر و...) و نیز بیشتر از صلح و آرامش "فردی یا درونی " پاسخگویان بوده است. همچنین، میزان "صلح مثبت" در پاسخگویان نیز در سطحی بالاتر از "صلح منفی" آنها قرار دارد. در زمینه نقش عوامل موثر بر صلح طلبی نیز معلوم شد میان سرمایه اقتصا دی و صلح طلبی شهروندان بطور کلی رابطه مثبت وجود دارد یعنی وضع اقتصاد ی مطلوب میتواند سطح صلح طلبی و آرامش اجتماعی را در کل ارتقا دهد هرچند این اثر گذاری عمدتا در سطو ح خُرد اجتماعی یعنی صلح فرد ی و میان فردی متمرکز است. رابطه میان سرمایه فرهنگی و صلح کلی نیز مثبت و معنادار بدست آمد یعنی هرچه سرمایه فرهنگی بیشتر شود سطح کلیِ صلح طلبی شهروندان نیز افزایش خواهد یافت هرچند ا ین اثرگذاری عمدتا در سطوح کلان یا صلح جمعی متمرکز است. در همین حال، سرمایه دیجیتال رابطه معناداری را با صلح طلبی و ابعاد گوناگون آن نشان نداده و تمامی فرضیات مربوطه در این زمینه ابطال شدند. میان کل سرمایه ها و صلح طلبی کلی افراد نیز رابطه مثبت و معنادار مشاهده شد یعنی با افزایش حجم سرمایه های ترکیبیِ شهروندان میتوان به ارتقای سطح کلی صلح و آرامش اجتما عی امیدوار شد. در ارتباط با متغیرهای زمینه ای نیز سن وسال نقش پر رنگتری از بقیه نشان داد و مشخص شد بزرگسالان بیش از میانسالان و آنها نیز بیش از جوانان صلح طلب و مسالمت جویند.