خانواده و پرورش کنشگری اجتماعی در کودکان بازخوانی ادبیات معاصر و آموزه‌های اخلاقی امام رضا (ع)

چکیده مقاله

در این مطالعه به بازخوانی تطبیقی آموزه‌های اخلاقی امام رضا علیه‌السلام و ادبیات نظری و پژوهشی معاصر در زمینه کنشگری اجتماعی و مدنی کودکان پرداخته شده است. بر این اساس، هدف اصلی این پژوهش، تبیین نقش خانواده در پرورش مسئولیت‌پذیری اجتماعی و مشارکت داوطلبانه کودکان در دوره کودکی است که به روش اسنادی صورت گرفته است. نتایج حاکی از آن است که در نظریه‌های معاصر، حس مسئولیت‌پذیری اجتماعی، نگرش‌های فردی کودکان نسبت به جامعه و الگوهای مشارکتی والدین به‌عنوان عوامل تعیین‌کننده در توسعه رفتارهای مدنی و داوطلبانه کودکان معرفی شده‌اند. آموزه‌های امام رضا علیه‌السلام نیز با تأکید بر نهادینه‌سازی کمک به دیگران، تشویق به صدقه دادن از کودکی، تربیت روحیه خلوص و نیکوکاری پنهان، و مسئولیت‌پذیری نسبت به جامعه و طبیعت، چارچوبی ارزشمند و مکمل برای این دیدگاه‌ها ارائه می‌دهد. این مطالعه بر اهمیت پیوند ادبیات نظری و پژوهشی معاصر با مبانی دینی تأکید دارد و نشان می‌دهد که ادغام آموزه‌های دینی با یافته‌های علمی می‌تواند به ارائه الگویی جامع، چندسطحی و پایدار برای تربیت کنشگران اجتماعی آینده بینجامد.