مدل¬یابی معادلات ساختاری اختلال بدریخت انگاری بر اساس طرحواره¬های ناسازگار اولیه با نقش میانجی عزت نفس در زنان مبتلا به سرطان پستان

Abstract

هدف از پژوهش حاضر بررسی مدل¬یابی معادلات ساختاری اختلال بدریخت انگاری بر اساس طرحواره‏های ناسازگار اولیه با نقش میانجی عزت نفس در زنان مبتلا به سرطان پستان بود. روش این مطالعه توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش زنان مبتلا به سرطان پستان شهر تهران در پاییز سال 1403 بودند. حجم نمونه بر اساس مدل کلاین(2023) و با روش نمونه‏گیری هدفمند 300 نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده¬¬های پژوهش شامل مقیاس اختلال بدریخت¬انگاری بدن(BDDS) هانلی و همکاران(2020)، فرم کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ نسخه سوم(YSQ-S3) یانگ(2005) و مقیاس عزت نفس(RSEs) روزنبرگ(1989) بود. داده‌ها با استفاده از همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری تحلیل شد. یافته¬های پژوهش نشان داد که اثرات مستقیم طرحواره‏های ناسازگار اولیه(57/0=β و 001/0=sig) و عزت نفس(63/0- =β و 001/0=sig) بر روی اختلال بدریخت انگاری معنادار است. همچنین نتایج نشان داد که عزت نفس در رابطه بین طرحواره‏های ناسازگار اولیه(62/0- =β و 001/0=sig) با اختلال بدریخت انگاری نقش میانجی و معنادار دارد. همچنین مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (06/0=RMSEA، 04/0= SRMRو 05/0>p) و 72 درصد از واریانس اختلال بدریخت انگاری تبیین می-شود. با توجه به یافته‏های این پژوهش و نقش طرحواره‏های ناسازگار اولیه و عزت نفس در اختلال بدریخت انگاری استفاده از نتایج این پژوهش برای کاهش اختلال بدریخت انگاری در زنان مبتلا به سرطان پستان پیشنهاد می¬شود.