برازش روابط علّی- ساختاری سازگاری زناشویی بر اساس سبک¬های دلبستگی با نقش میانجی رضایت جنسی در زنان متاهل

Abstract

هدف از پژوهش حاضر بررسی برازش روابط علّی- ساختاری سازگاری زناشویی بر اساس سبک¬های دلبستگی با نقش میانجی رضایت جنسی در زنان متاهل بود. مطالعه حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری زنان متاهل شهرستان آران و بیدگل در سال 1402 بودند. حجم نمونه بر اساس مدل کلاین(2023) و با روش نمونه‏گیری در دسترس 300 نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده¬¬های پژوهش شامل پرسشنامه سازگاری زناشویی(MAS) اسپانیر(1976)، پرسشنامه سبک¬¬های دلبستگی(ASQ) هازن و شاور(1987) و پرسشنامه رضایت جنسی(SSQ) لارسون و همکاران(1998) بود. تحلیل آماری داده‏ها با استفاده از نرم افزار SPSS و AMOS نسخه 28 انجام گرفت. یافته¬های پژوهش نشان داد که سبک¬های دلبستگی بر سازگاری زناشویی اثر مستقیم و معنادار دارد. در نهایت رضایت جنسی دارای اثر مستقیم و معنادار بود و توانست در رابطه بین سبک¬های دلبستگی با سازگاری زناشویی زنان متاهل نقش میانجی معنادار ایفا کنند. همچنین مدل نهایی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (063/0=RMSEA و 05/0>p) و 71 درصد سازگاری زناشویی ‏تبیین می‏شود. می¬توان نتیجه¬گیری کرد که با توجه به نقش میانجی معنادار رضایت جنسی، می¬توان با به کارگیری مداخلات موثر همانند خانواده درمانی دلبستگی محور به کاهش ناسازگاری زناشویی در زنان متاهل کمک نمود.