تأثیر مبنای لایه لایه بودن معنا در قرآن در تفسیر واژههای از منظر علامه طباطبایی » سبع سموات « و » شهاب «

نویسندگانمحسن قاسم پور-حمید رضا فهیمی تبار-ابوالفضل عطوفی سلمانی
تاریخ انتشار۲۰۱۷-۱۱-۰۱
رتبه نشریهعلمی - پژوهشی
نمایه نشریهISC ,SID
چکیده مقالهمبنای اعتقاد به الیه الیه بودن معنا در تفسیر قرآن از منظر عالمة طباطبایی به این معناست که هر یک از صور و گونههای ترکیبی کالم الهی که امکان نگاه مستقل را داشته، میتواند از حجت و اعتبار تلقی گردد به گونهای که هر معنایی به افق و مرتبهای از فهم و درک اختصاص یابد. این نوشتار بر آن است تا تأثیر این مبنا را در تفسیر واژههای »سبع سموات« و »شهاب« در تفسیر »المیزان فی تفسیر القرآن« نشان دهد. در این مقاله با استفاده از روش توصیفی تحلیلی ابتدا دیدگاه عالمة طباطبایی تبیین و سپس در ضمن آن به آراء مفسران دیگر پرداخته میشود تا از رهگذر آن مبنای عالمه در تفسیر این آیات نشان داده شود. با توجه به مبنای الیه الیه بودن معنا در قرآن، عالمة طباطبایی لفظ »شهاب« را در آیاتی که در آنها به رانده و مطرود شدن شیاطین اشاره دارد معنایی کنایی دانسته که مراد از آن، این است که شیاطین از ورود و نزدیکى به عالم باال ممنوع هستند. معنای »سبع سموات« نیز از نظر ایشان در دو قِسم آسمان مادی و آسمان معنوی دسته بندی میشود.