روان پالایی و کاتارسیس در نفثه المصدور

Abstract

کتاب نفثه المصدور از جمله کتاب های تاریخی است که نویسنده علارغم بیان حادثه ای مهم و تاریخی، به بیان احساسات و حالات روحی خویش می پردازد و با بیانی ادبی، خواننده را با خود همراه کرده و احساس خواننده ی حساس را بر می انگیزد. او همچون شاعری، به طراحی کلمه به کلمه ی نوشته خود پرداختخ است و با استفاده از انواع فنون بلاغی و ادبی حس ترحم و شفقت و ترس و اضطراب را در خواننده بر می انگیزد. زیدری حتی در انتخاب عنوان اثر حس سختی و درد ناشی از مشکلی عظیم را بیان می کند و بر خلاف نویسندگانی دیگر که عنوانی زیبا برای اثر خود برمی گزینند، بنا بر زمان و شرح حوادث حمله ی مغول و حوادثی که بر او گذشته، نامی دور از ذهن و ناآشنا را برای کتاب خود انتخاب کرده است. او در این کتاب با بیان درد و اندوه ناشی از حمله ی مغول در مخاطب ایجاد نوعی هم دردی و شفقت می کند و از این راه هم به خود و هم به خواننده، کمک می کند تا به نوعی روان پالایی روحی دست بیابند. در واقع خواننده با خواندن سطور این کتاب با نویسنده که دچار مصیبت و اندوه شده است همدردی کرده و از این رو احساس ترس و شفقت را به گونه ای متفاوت تجربه می کند. در این مقاله برآنیم که به کتاب نفثت المصدور از منظر ایجاد پالایش روحی بپردازیم