عصمت انبیا در آراء و آثار مـولوی

Authorsحسین حیدری
Journalمجله دانشکده علوم انسانی دانشگاه سمنان (مطالعات فقه و حقوق اسلامی کنونی) 2008-7012
Page number۶۵
Volume number۶
IFثبت نشده
Paper TypeFull Paper
Published At۱۳۸۴/۰۸/۱۲
Journal GradeScientific - research
Journal TypeTypographic
Journal CountryIran, Islamic Republic Of
Journal IndexISC

Abstract

اندیشمندان مسلمان بر حسب میزان پایبندی به ظواهر آیات و روایات متفاوت و یا ره‌یافت اصول‌گرایانه در تفسیر کلام خداوند و هم‌چنین بر حسب میزان اعتقاد به جبر یا اختیار آدمی، در باب عصمت انبیا مواضع مختلفی را برگزیده‌اند. محدوده‌ی اختلاف متکلمان و مفسران شامل عصمت پیامبران از گناهان عمدی یا سهوی ،قبل یا بعد از بعثت، و در حیطه‌ی دریافت و ابلاغ وحی، و نیز اعمال فردی و اجتماعی بوده است. کم‌ترین مراتب عصمت را مرجئه - از جمله کرامیه و ماتریدیه- قائل بوده‌اند و بیش‌ترین مرتبه را متکلمان شیعه تبلیغ کرده‌اند. اشاعره و معتزله، در موقف بینابین ایستاده‌اند. این مقاله با بررسی سخنان جلال الدین محمد مولوی در این باب، و تطبیق آن با آرای فرق کلامی نتیجه می‌‌گیرد که نظرگاه مولوی در این زمینه نیز نه با اشاعره، بلکه با مرجئه هم‌سویی بیش‌تری نشان می‌‌دهد.

tags: عصمت، مولوی، انبیاء ، قرآن، متکلمان، مرجئه، کرامیه