تاثیر تمرین ورزشی تناوبی بر سطوح مارکرهای استرس اکسیداتیو قلب در موشهای تغذیه شده با رژیم غذایی وسترن

چکیده مقاله

زمینه و هدف: مصرف رژیم غذایی وسترن موجب کاهش آنزیم های آنتی اکسیدانی در بافت قلب شده و آثار نامطلوبی همچون التهاب و استرس اکسیداتیو و متعاقب آن ناهنجاری های قلبی – عروقی را به همراه دارد. لذا هدف این مطالعه بررسی تاثیر تمرین ورزشی بر مارکرهای آنتی اکسیدانی و استرس اکسیداتیو قلب در موشهای تغذیه شده با رژیم غذایی وسترن است. مواد و روشها: در این پژوهش موشهای نرِ نژاد C57BL/6J در سه گروه کنترل) CON (، رژیم غذایی وسترن) WD ( و گروه ترکیبی تمرین تناوبی و رژیم غذایی وسترن) WD+HIIT ( تقسیم شدند. گروه CON رژیم غذایی استاندارد به مدت 4 هفته شامل 10 % انرژی از چربی، 67% از کربوهیدرات و 23 % از پروتئین را دریافت نمودند. رژیم غذایی گروه WD و WD+HIIT شامل 20 % پروتئین، 35 % کربوهیدرات، 45% چربی بود. به آب آشامیدنی موشهای این گروه، شکر به میزان 50 گرم در لیتر شامل 55 درصد فروکتوز و 45 درصد ساکاروزاضافه شد. گروه WD+HIIT علاوه بر دریافت رژیم غذایی وسترن، تمرینات HIIT را اجرا نمودند. ابتدا آزمون مدرج دویدن بر روی نوارگردان پیش از آغاز مداخلات طراحی شده، اجرا گردید و سرعت حداکثر) Vmax ( اندازه گیری شد. سپس موش ها بعد از 4 هفته دریافت رژیم وسترن، تمرین را به مدت 4 هفته، هر هفته 3 جلسه با شدت 85 تا 90 درصد سرعت بیشینه و با دورههای استراحتی فعال 2 دقیقهای با شدت 50 درصد سرعت بیشینه اجرا نمودند. سرعت تمرین به صورت پیشرونده از 19 متر بر دقیقه در هفته اول به 22 متر بر دقیقه در هفته چهارم و سرعت دوره های استراحت فعال از 8 متر بر دقیقه در هفته اول به به 11 متر بر دقیقه در هفته چهارم افزایش یافت. در پایان 8 هفته موشها با تزریق درون صفاقی ترکیب داروی زایلازین) mg/kg10 ( و کتامین) mg/kg75 ( بیهوش شدند و بافت قلب جمعآوری شده و پس از شستشو تا زمان آنالیز در فریزر با دمای ° C70 - نگهداری شد. نتایج: در گروه موشهای تغذیه شده با رژیم غذایی وسترن، سطح مارکرهای SOD ، CAT و TAC نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری داشت و سطح MDA با افزایش همراه بود) 05 / 0P >(. تمرین HIIT منجر به افزایش معنادار مارکرهای آنتی اکسیدانی نسبت به گروه رژیم غذایی وسترن و کنترل گردید و کاهش معناداری MDA را نشان داد) 05 / 0P< .) نتیجهگیری: به نظر میرسد رژیم غذایی وسترن از طریق مهار آنزیمهای SOD و CAT و کاهش ظرفیت تام آنتیاکسیدانی، زمینه را برای افزایش پراکسیداسیون لیپیدی) MDA ( در قلب فراهم میآورد. در مقابل، تمرین HIIT با بازیابی و حتی تقویت فراتر از حد پایه این مارکرهای آنتیاکسیدانی، استرس اکسیداتیو را مهار میکند. این دادهها از فرضیه تطابقات متقابل ورزش در برابر آسیبهای تغذیهای حمایت کرده و کاربرد HIIT را در پیشگیری از ناهنجاریهای قلبی-عروقی ناشی از سبک زندگی غربی پیشنهاد میدهد.