تأثیر تمرینات تناوبی با شدت بالا و تداومی با شدت متوسط بر مقادیر CTRP-1، CTRP-5 و CTRP-15 در رت‌‌های تغذیه‌شده با رژیم غذایی پرچرب

چکیده مقاله

مقدمه: تأثیر تمرینات تناوبی با شدت بالا و تداومی با شدت متوسط بر میزان CTRPs تحت مصرف رژیم غذایی مشخص نیست؛ بنابراین، هدف مطالعۀ حاضر بررسی تأثیر تمرینات تناوبی با شدت بالا و تداومی با شدت متوسط بر مقادیر پروتئینی CTRP-1، CTRP-5 و CTRP-15 در رت‌‌های تغذیه‌شده با رژیم غذایی پرچرب است. مواد و روش­ها: العۀ حاضر از نوع تجربی با طرح پسآزمون با گروه کنترل بود. بیستوچهار سر رت نر نژاد ویستار به‌طور تصادفی به چهار گروه مساوی شامل رژیم غذایی استاندارد (6 سر)، رژیم غذایی پرچرب (6 سر)، رژیم غذایی پرچرب با تمرین تناوبی با شدت بالا (6 سر) و رژیم غذایی پرچرب با تمرین تداومی با شدت متوسط (6 سر) تقسیم شدند. گروه‌های HIIT و MICT به مدت 8 هفته، 5 جلسه در هفته، به فعالیت ورزشی مختص گروه خود پرداختند. دستورالعمل‌‌ HIIT شامل 6 مرحله‌ فعالیت 4 دقیقه‌‌ای با شدت 90-85 درصد حداکثر سرعت که استراحت فعال 2 دقیقه‌ای داشت و دستورالعمل‌‌ MICT با شدت 70-65 درصد حداکثر سرعت اجرا شد. مسافت طیشده با دستورالعمل‌‌ HIIT همسان گردید. برای اندازه‌گیری مقادیر پروتئینی CTRP-1، CTRP-5 و CTRP-15 از روش وسترن بلات و تجزیه‌وتحلیل آماری با استفاده از نرم‌افزار SPSS version.26 و آزمون آنالیز واریانس یک‌طرفه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد (0.05>P). یافته ­های پژوهش: هشت هفته رژیم غذایی پرچرب به افزایش معنادار CTRP-1، CTRP-5 و CTRP-15 چربی احشایی نسبت به گروه ND منجر گردید (0.001>P) و در مقابل، MICT به کاهش معنادار CTRP-1، CTRP-5 و CTRP-15 چربی احشایی نسبت به گروه رژیم غذایی پرچرب انجامید؛ همچنین HIIT مقادیر پروتئینی CTRP-1 چربی احشایی را نسبت به گروه رژیم غذایی پرچرب کاهش داد (P=0.001). با ‌وجود این، تفاوت معنی‌داری میان گروه‌های تمرینی وجود نداشت (0.05