سنجش و ارزیابی مولفه های مناسب سازی فضاهای شهری دوستدار سالمند در شهر اصفهان (مطالعه موردی منطقه 3 شهر اصفهان )

چکیده:

با افزایش جمعیت سالمندان، ضرورت بازنگری در طراحی فضاهای شهری به منظور ارتقاء کیفیت زندگی بیش از پیش احساس می¬شود. این موضوع در شهرهایی که با پدیده سالمندی جمعیت مواجه¬اند، بسیار حائز اهمیت است. پژوهش حاضر با هدف سنجش مولفه¬های مناسب سازی فضاهای شهری دوستدار سالمند در منطقه 3 اصفهان انجام شده ¬است. پژوهش از حیث هدف، کاربردی و از نظر روش انجام، توصیفی- تحلیلی می‌باشد. ابزار گردآوری داده¬ها مطالعات کتابخانه‌ای و میدانی(پرسشنامه) است. جامعه آماری را سالمندان بالای65 سال منطقه 3 تشکیل داده‌اند و بر اساس فرمول کوکران 400 نفر به عنوان حجم نمونه به صورت تصادفی ساده انتخاب شده‌اند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با نرم افزار spss و Amos و با استفاده از آزمون¬های آماری مانند T تک نمونه¬ای، همبستگی پیرسون و مدل¬یابی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج تحلیل¬ها نشان داد که مؤلفه¬¬ی فضای باز و ساختمان¬ها با میانگین 2.56، مولفه¬ی حمل¬و¬نقل با میانگین 2.47، مولفه¬ی مشارکت اجتماعی با میانگین 2.07 و مؤلفه¬ی تفریحی و فرهنگی با میانگین 1.73 در وضعیت مطلوبی قرار ندارند. هم¬چنین بر اساس یافته¬های حاصل از تحلیل مدل ساختاری، مؤلفه فضای باز و ساختمان¬ها با بار عاملی 0.97 و مؤلفه مشارکت¬اجتماعی با وزن عاملی 0.83 در رتبه دوم اهمیت قرار گرفته است. در نتیجه بهبود وضعیت فضاهای عمومی شهر دوستدار سالمند در منطقه 3 نیازمند شناخت تعاملات بین جمعیت سالمند و تحولات محیط شهری در طراحی و اجرای سیاست¬های عمومی کارآمد در حوزه کاری مدیران و برنامه¬ریزان شهری است.