بهینه سازی پارامترهای میراگر جرمی تنظیم شونده با الگوریتم ژنتیک

چکیده مقاله

میراگر جرمی تنظیم‌شده (TMD), به عنوان یک سیستم کنترلی غیرفعال ابزاری است که به منظور کاهش پاسخ‌های دینامیکی سازه و بهبود رفتار آن در مقابل تحریک‌های خارجی به کار می‌رود. تنظیم مناسب پارامترهای جرم، سختی و میرایی TMD نقش بسیار مهمی در عملکرد آن دارد. هدف از این مطالعه تعیین مقادیر بهینه پارامترهای TMD است که برای این منظور از الگوریتم ژنتیک استفاده می شود. شبیه سازی سازه به منظور تعیین پاسخ سازه، توسط روش تحلیل تاریخچه زمانی خطی صورت می گیرد. قاب خمشی ده طبقه فولادی مجهز به TMD تحت یک رکورد زلزله مشخص قرار می گیرد. مقادیر بهینه پارامترهای TMD از الگوریتم ژنتیک با مقادیر بهینه پیشنهادی توسط محققین قبلی مقایسه می گردد. مقایسه نشان می دهد که پاسخ های مختلف سازه با مقادیر بهینه پارامترهای TMD با الگوریتم ژنتیک از پاسخ های سازه با مقادیر بهینه پارامترهای TMD پیشنهادی توسط محققین قبلی کمتر است که مؤید عملکرد مناسب الگوریتم ژنتیک است.