'بررسی ویژگی های ادبی قصاید ناصر خسرو'

چکیده مقاله

در گستره ادبیات فارسی بیشتر شعر ناصرخسرو از نظر محتوا و مضمون مورد¬توجه قرارگرفته¬است و مهمترین مشخصه شعری وی مذهبی و اخلاقی بودن شعر اوست که بیشتر با رنگ موعظه، حکمت و فلسفه در هم آمیخته و با زبانی انتقادی و شیوه¬ای اعتراض¬گونه به هدف اصلاح جامعه روزگار شاعر سروده¬شده¬است؛همین اهمیت موضوع سبب شده تا حدی هنر شاعری ناصرخسرو مغفول بماند درحالی¬که وی کوشیده این مضامین دشوار و گاه ناهموار را در لباس شعر و در قالب اوزان عروضی،که خود گاه به سنگینی شعر او هم افزوده، به بهترین شکل جلوه¬دهد و به زیباترین آرایه¬ها بیاراید تا شاید این سخنان از جان برآمده او بر دل خواننده بیشتر بنشیند.نگارنده این مقاله می¬کوشد با ژرف¬نگری در ویژگی¬های ادبی شعر وی به این نتیجه برسد که ناصرخسرو توانسته با به کارگیری پی¬در¬پی و بجای آرایه¬های لفظی و معنوی؛چون انواع جناس، واج¬آرایی، ردالصدر¬علی العجز، تکرار، تنسیق¬الصفات، لف¬ونشر، استشهاد فراوان به آیات و روایات و... و با توسل به فنون بیان بویژه تشبیه آن هم از نوع بلیغ و تا حدی استعاره نه تنها از بسیاری از شاعران همعصر خود پیشی گیرد، بلکه با برخی از بهترین شاعران سبک عراقی که بحق دوره صنعت¬گرایی است،نیز همعنان قرارگیرد.