«شخصیت و شخصیت¬پردازی در بخش جبهه و جنگ رمان دل دلدادگی»

چکیده مقاله

شخصیت، مهمترین عنصر داستانی است که شکل گیری داستان بدون آن امکانپذیر نیست. داستان¬نویسان برای معرفی شخصیتهای داستانی خود و نشان دادن خط سیر پیشرفت داستان از شیوه¬های شخصیت ¬پردازی مستقیم، غیرمستقیم و جریان سیال ذهن یا ارائه درون شخصیتها بدون تفسیر و تعبیر استفاده می¬کنند. شهریار مندنی¬پور که از نویسندگان توانای معاصراست در رمان معروف دل دلدادگی برای پردازش شخصیتهای داستانش شیوه تلفیقی را به¬کاربرده¬است. رمان دل دلدادگی سه اپیزود دارد که دربردارنده حوادث مهم ایران؛ یعنی انقلاب، جنگ ایران و عراق و زلزله رودبار است. مندنی¬پور در هر اپیزود شخصیت¬پردازی متناسب با آن بخش را درنظرگرفته است. با اینکه دل دلداگی نمونه شاخص رمان جریان سیال ذهن است؛ ولی مندنی¬پور در اپیزود جبهه که شخصیتها به دلیل درگیریهای شدید بیرونی نمی¬توانند تمرکز کاملی بر درگیریهای درونی خود داشته باشند، توجه کمتری بر ارائه درون شخصیتها داشته و از میان شیوه¬های شخصیت پردازی توجه عمده خود را بر روی شیوه غیرمستقیم معطوف کرده است. نگارنده برای اولین بار در این مقاله می¬کوشد ضمن معرفی شخصیتهای بخش جبهه این رمان، انواع شخصیت و شخصیت پردازی در این بخش از رمان را بررسی کند تا مشخص کند قدرت شخصیت¬پردازی تلفیقی نویسنده تا چه اندازه¬ای در موفقیت وی اثرپذیری خواننده موثربوده است.