واکاوی ارتباط میان تورم نمرات با ارزشیابی دانشجویان از تدریس اساتید

Abstract

هدف این پژوهش واکاوی ارتباط میان نمرات پیشرفت تحصیلی دانشجویان با ارزشیابی آنها از تدریس اساتید بود. طرح طولی تحقیق از نوع مطالعات پنلی است که در آن طی فواصل زمانی مشخص اندازه‌گیری‌های لازم انجام می‌شود. دانشجویان شاغل به تحصیل در دانشگاه کاشان در سه نیمسال پیش از شرایط آموزش مجازی جامعة آماری این تحقیق بوده‌اند. حجم نمونه با نرم‌افزار جی‌پاور و بر اساس آزمون‌های آماری تعیین شد. پس از شرط‌گذاری و غربال بیش از یکصد هزار جفت «نمرة دانشجو-ارزشیابی استاد»، تحلیل نهایی روی داده‌های مربوط به 1970 دانشجو انجام شد که در سه نیمسال متوالی با یک استاد درس گرفته بودند. ابزار گردآوری داده‌های ارزشیابی اساتید، فرم رسمی مؤسسه در نیمسال‌های مورد نظر بوده است. تحلیل‌ها نشان داد با افزایش نمرة پایان‌ترم دانشجو، نمرة ارزشیابی او از استاد در نیمسال بعد افزایش معناداری پیدا می‌کند. تحلیل تکمیلی مشخص ساخت که اثر نمرة اولیه تا دو نیمسال بعد نیز پایدار می‌ماند، به نحوی که می‌توان گفت با یک واحد افزایش در نمرة پایان‌ترم دانشجویان، پس از دو نیمسال افزایش معناداری بین 1 تا 4 درصد در نمرة ارزشیابی آنها از استادان قابل مشاهده است. ضرایب رگرسیونی ارتباط معدل کل کلاس با ارزشیابی تدریس استادان نیز در حالت دو نیمسال متوالی معنادار بود. سرانجام، تحلیل‌ها بر روی نمرات دروس تخصصی و اصلی دانشجویان نشان داد، در مقایسه با گذشته، در گروه‌ رشته‌های علوم انسانی، ادبیات و معماری و هنر تورم نمره وجود دارد. بر اساس این شواهد پیشنهاد شده است که پدیدة تورم نمرات از منظر ارتباط احتمالی آن با نحوة بهره‌برداری از ارزشیابی‌های دانشجویی در تصمیم‌گیری‌های استخدامی و دانشگاهی اعضای هیات علمی مورد تأمل قرار گیرد.