تأثیر دوازده هفته تمرین ترکیبی (مقاومتی و هوازی) بر سطوح دکتین-1 و اینترلوکین -1 بتا در مردان دار ای چاقی شکمی

چکیده مقاله

شخص است. هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر 12 هفته تمرین ترکیبی (مقاومتی و هوازی) بر سطوح دکتین-1 و IL-1β در مردان دارای چاقی شکمی بود. مواد و روش­‌ها: در یک مطالعه نیمه‌تجربی، ۲۴ مرد میانسال با چاقی شکمی به روش نمونه‌گیری انتخاب و به ‌صورت تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرین ترکیبی (مقاومتی و هوازی) طی ۱۲ هفته، ۳ جلسه در هفته، به ترتیب با شدت 55 درصد یک تکرار بیشینه و 50 درصد حداکثر ضربان قلب شروع و هر دو هفته، 5 درصد افزایش داشت. داده‌ها قبل و بعد از پروتکل جمع‌آوری و با آزمون‌های t زوجی و کوواریانس در سطح معنی‌داری 05/0>P تحلیل شدند. یافته­‌ها: نتایج بین‌گروهی تحلیل کوواریانس نشان داد مقادیر دکتین- 1، IL-1β، گلوکز، انسولین و مقاومت به انسولین، در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری یافت (۰/۰۰۱=P). نتایج t زوجی نیز کاهش معنادار دکتین-1 (۰/۰۰۱=P، ۰/۱۲- درصد)، کاهش معنادار IL-1β (۰/۰۱=P، ۱۲/۳۶-درصد)، گلوکز (۰/۰۰۱=P، ۱۶/۷- درصد)، انسولین (۰/۰۰۱=P، ۱۸/۴- درصد) و مقاومت به انسولین (۰/۰۰۱=P، ۳۱/۰۱- درصد) در پاسخ به تمرین را نشان داد. نتیجه­‌گیری: اجرای دوازده هفته تمرین ترکیبی موجب کاهش سطوح دکتین-۱ و IL-1β در مردان دارای چاقی شکمی شد و می‌تواند به‌ عنوان راهکاری مؤثر در کاهش التهاب مرتبط با چاقی مطرح شود.